تو را ندیدم...

من این راه دراز را آمدم
که تو را ببینم
زمین شخمزده را دیدهام
پاره خشت و ماه بریده را دیدهام
شگفت کودکان
و پایمال علفها را دیدهام
سایهبانی خاک و شعلهی آه را دیدهام
باد را دیدهام؛
و تو را ندیدم

شمس لنگرودی